Blizna - Blizna na brzuchu - Plaster na blizny AntiScarin.pl

Jak przebiega cesarskie cięcie?

Poród poprzez cesarskie cięcie jest operacyjnym sposobem na rozwiązanie ciąży. Jest zabiegiem chirurgicznym, który polega na rozcięciu kilku warstw tkanek, aby umożliwić wyjęcie dziecka z łona matki. Zabieg jest wykonywany pod znieczuleniem zewnątrzoponowym, podpajęczynówkowym lub ogólnym – w znieczuleniu ogólnym jest wykonywane, gdy jest nieplanowane. Poród w ten sposób powinien się odbywać, gdy dziecko nie może się urodzić w sposób naturalny.

Wskazania do wykonania cesarskiego cięcia, to m.in:

  • Nieprawidłowe położenie płodu,
  • Niepostępujące rozwarcie szyjki macicy,
  • Bardzo duże wymiary płodu,
  • Poród przedwczesny,
  • Obciążony wywiad ginekologiczno-położniczy (przebyte operacje),
  • Łożysko przodujące,
  • Odklejanie się łożyska,
  • Zaburzenia rytmu serca u dziecka,
  • Kilkukrotne owinięcie się płodu pępowiną wokół szyi,
  • Tokofobia, czyli stwierdzony przez psychiatrę paniczny lęk przed porodem,
  • Cesarskie cięcie jest również rekomendowanym rozwiązaniem ciąży, gdy kłopoty zdrowotne dotyczą przyszłej mamy. Na przykład: dotyczą poważnych problemów z krążeniem.

Podczas cesarskiego cięcia stosuje się najczęściej dwa rodzaje znieczulenia: zewnątrzoponowe i/lub podpajęczynówkowe. Znieczulenie ogólne – narkoza jest stosowane jako ostateczność. Zastosowane znieczulenie jest uzależnione od stanu rodzącej, gdyż jest to zależne od samopoczucia i tempa powracania do formy po porodzie. Decyzja o wyborze znieczulenia do cesarki należy wyłącznie do lekarza.

Rodzaje znieczulenia w trakcie cesarskiego cięcia

Znieczulenie zewnątrzoponowe może całkowicie uwolnić kobietę od bólu podczas porodu. Polega ono na znieczuleniu całkowitym od pasa w dół – jest to znieczulenie przewodowe. Nie eliminuje odczuwania bodźców, tj. dotyk. Między kręgi w dolnym odcinku kręgosłupa wprowadzona zostaje igła, następnie poprzez igłę przestrzeni nadoponowej zostaje umieszczony cewnik – miękka, pusta rurka. Lekarz wyciąga igłę, pozostawiając przymocowany plastrem cewnik, przez który podawane jest znieczulenie. Działanie każdej dawki utrzymuje się od 2 do 4 godzin. Dawki można uzupełniać.

Zalety znieczulenia zewnątrzoponowego:

  • Znieczulenie jest podawane pod nadzorem anestezjologa
  • Nie czujesz bólu (lub bardzo słabo) od pasa w dół, ale czujesz nogi i możesz chodzić
  • Leki stosowane przy tym znieczuleniu nie przechodzą przez łożysko ani do pokarmu, od razu po porodzie kobieta może rozpocząć karmienie piersią dziecka

Znieczulenie podpajęczynówkowe jest znieczuleniem wstrzykiwanym w pojedynczych dawkach do płynu rdzeniowego w dolnym odcinku kręgosłupa. Nie wymaga użycia cewnika jak w przypadku znieczulenia zewnątrzoponowego. Ten rodzaj znieczulenia ma szybkie działanie, lecz krótkotrwałe, co sprawia, że najlepiej sprawdza się w końcowej fazie porodu zakończonej urodzeniem dziecka.

Zalety znieczulenia podpajęczynówkowego:

  • Znosi całkowite odczuwanie wszelkich bodźców od klatki piersiowej do stóp
  • Przez cały czas podczas porodu jesteś przytomna, samodzielnie oddychasz
  • Nie odczuwasz bólu przez kolejne 4 godziny po porodzie

Rodzaje cesarskiego cięcia

Cesarskie cięcie jest bardzo starą metodą, i od wielu lat jest wykonywana przez lekarzy na różne sposoby. Przez specjalistów zostały wypracowane:

  • Cięcie majtkowe – cięcie poprzeczne
  • Cięcie klasyczne
  • Cięcie pochwowe

Cięcie majtkowe (poprzeczne)

Cięcie poprzeczne, czyli majtkowe to najbardziej lubiane przez kobiety, gdyż bliznę można ukryć nawet pod bikini. Cięcie odbywa się tuż ponad spojeniem łonowym, tuż nad linią włosów łonowych. Lekarz, który zna wymiary dziecka jest w stanie wykonać cięcie nawet o długości 10 centymetrów (gdy noworodek jest mały), jednak najczęściej wykonywane jest cięcie o długości 15 centymetrów.

Mięśnie brzuszne są przecięte poprzecznie, a po ich rozsunięciu nacina się macicę w jej dolnym odcinku, nad pęcherzem moczowym.  Takie cięcie ma wiele zalet, gdyż najczęściej bardzo ładnie się goi, a blizna po cięciu jest bardzo dyskretna. Warto wspomnieć, że takie cięcie nie wyklucza w przypadku kolejnej ciąży rozwiązania poprzez poród fizjologiczny – siłami natury. Ten rodzaj cięcia cesarskiego odbywa się najczęściej w przypadku, gdy zabieg jest planowany i wynika na przykład z nieprawidłowego ułożenia dziecka w łonie matki. Cięcie poprzeczne może być także nazywane cięciem Pfannenstiela, Cohena lub Mizgav-Ladach w zależności jak cięcie przebiega pod skórą. Technikę Cohena uważa się przez lekarzy za najprostszą i najkorzystniejszą. Specjalista odbierający poród korzysta głównie z własnych rąk przy otwarciu powłok jamy brzusznej – rozsuwa nimi tkanki, aby wydobyć główkę dziecka. Dzięki czemu są wykonywane tylko trzy nacięcia skalpelem – nacina się skórę, powięź mięśni brzucha i macicę. Dzięki temu kobieta może się cieszyć szybszym powrotem do formy po porodzie oraz łatwiejszym gojeniem się rany po operacji.

Cięcie klasyczne

Cięcie klasyczne, to cięcie podpępkowe pośrodkowe – które w obecnych czasach jest rzadkością. Jest to metoda, która przysparzała kobietom okazałe blizny widoczne na pół brzucha. Obecnie cięcia sią dyskretniejsze niż dawniej, ale mi tak pozostawiają po sobie ślad. Cięcie klasyczne jest bowiem pionowe i prowadzi od pępka aż do spojenia łonowego. Jedną z większych zalet tego rodzaju cięcia jest możliwość bardzo szybkiego wyciągnięcia noworodka. Niestety towarzyszy przy ty obfitsze krwawienie i trudniejsze gojenie się rany niż w przypadku cięcia poprzecznego. Warto wspomnieć, że kolejny poród też jest operacyjny, a cięcie klasyczne odbywa się w tym samym miejscu, co wiąże się z wycięciem starej blizny. Cięcie takie przeprowadza się zwykle, gdy jest nagle wymagane rozwiązanie ciąży w ten sposób – czyli wystąpiły groźne komplikacje dla zdrowia matki lub dziecka lub kiedy poprzeczne jest niemożliwe na przykład z powodu mięśniaka u kobiety.

Jak przebiega cesarskie cięcie?

Cięcie pochwowe

Cesarskie cięcie drogą pochwową jest najtrudniejszym i obciążonym największym ryzykiem porodem poprzez cesarskie cięcie. Należy naciąć przednią ścianę pochwy, odsunąć pęcherz moczowy ku górze a następnie rozciąć podłużnie przednią ścianę szyjki macicy i dolnego odcinka macicy, by móc dostać się do ujścia zewnętrznego macicy. Najczęściej kończy się poprzez wyciągnięcie dziecka kleszczami lub dłońmi. Cesarskie cięcie drogą pochwową jest wykonywane niezwykle rzadko. Można się ratować tą metodą, gdy podczas porodu siłami natury wystąpią nagle komplikacje (na przykład dziecko zaczyna tracić tętno), a jest już poród na takim etapie, że niemożliwe jest wykonanie klasycznego cesarskiego cięcia. Przykładowo kobieta rodzi dziecko, a główka dziecka zstąpiła się już w głąb kanału rodnego, a poród nie postępuje. Wykonanie tego cięcia może być tragiczne dla dziecka, dlatego przyjmuje się tę metodę za ostateczność. Najczęściej cesarskie cięcie pochwowe stosuje się w ciążach niedonoszonych, gdy kobieta rodzi obumarły płód.

Szwy w trakcie cesarskiego cięcia

Podczas wykonywanej operacji są zakładane szwy, zazwyczaj wewnętrzne i zewnętrzne. Szwy zewnętrze są zazwyczaj nierozpuszczalne i zdejmowane są po upływie 7-8 dni od porodu. Szwy wewnętrzne (śródskórne) – jeśli są rozpuszczalne – wchłaniają się zazwyczaj po około 3-5 tygodniach. Jednak zdarzają się przypadki, gdy wchłanialne szwy nie rozpuszczają się wcale i trzeba je zdejmować.

Po zabiegu mogą pojawić się zrosty pooperacyjne, które są wynikiem nieprawidłowego zrośnięcia się tkanek między narządami. Pojawiające się po operacji zrosty spowodowane są powstawaniem obszarów styku tkanki włóknistej pomiędzy sąsiednimi organami wewnętrznymi. Zrosty pooperacyjne najczęściej są następstwem zabiegów chirurgicznych przeprowadzonych u pacjenta, w tym cesarskiego cięcia. Powstałe zrosty mogą powodować następujące objawy: ból, niepłodność, niedrożność jelit, ograniczenie w zakresie ruchomości ścięgien i kręgosłupa. Mogą doprowadzić również do konieczności przeprowadzenia kolejnej operacji, mającej na celu usunięcie powstałych zrostów. Aby zminimalizować ryzyko ich powstania można zapytać lekarza o możliwość zastosowania w trakcie zabiegu żelu z kwasem hialuronowym (np. HyaRegen), który ogranicza możliwość wytworzenia się zrostów. Jest to temat, który warto przeanalizować i przygotować się do niego wcześniej, jeśli cesarskie cięcie jest planowane.

Po porodzie poprzez cesarskie cięcie

Pierwszą dobę po cesarskim cięciu spędzisz na sali pooperacyjnej. Możliwe jest, że będziesz odczuwać ból w okolicach rany – aczkolwiek, nie bój się, lekarz najprawdopodobniej zaleci Ci zastosowanie środków przeciwbólowych. Będziesz miała założony cewnik do odprowadzania moczu oraz będziesz podłączona do kroplówki. Bardzo ważnym krokiem jest, aby w ciągu pierwszych dwunastu godzin od operacji spróbowała wstać i zrobić kilka kroków. Najważniejsze, aby się nie spieszyć i dla ułatwienia poprosić o pomoc pielęgniarkę bądź kogoś bliskiego. Pierwszy posiłek otrzymasz prawdopodobnie w drugiej dobie po zabiegu. Po powrocie do domu warto zadbać, aby w diecie nie zabrakło błonnika. Całkowity pobyt w szpitalu po rozwiązaniu ciąży poprzez cesarskie cięcie zajmuje ok. 4-5 dni. Dokładne informacje dotyczące pielęgnacji oraz rekonwalescencji przeczytaj w artykule: https://antiscarin.pl/porady/jak-dbac-o-rane-po-cesarskim-cieciu/

Jak zmniejszyć widoczność blizny?

Aby zmniejszyć widoczność blizny po zabiegu oraz rozpocząć jej mobilizację zalecamy zastosowanie plastra AntiScarin, który pozwala na łączenie skuteczności silikonu z presoterapią. Jest doskonałym rozwiązaniem na blizny po cesarskim cięciu. Plaster wykonany jest ze specjalnego materiału tzw. „drugiej skóry”, który pozwala na uzyskanie efektu masażu uciskowego oraz zawiera pory pozwalające skórze oddychać. Ponadto silikonowa warstwa plastra zapewnia odpowiednią wilgotność skóry, dzięki której powstają idealne warunki do rehabilitacji blizny. W porównaniu z innymi plastrami, AntiScarin można stosować nawet do 28 dni. Dzięki czemu możemy oszczędzić czas i pieniądze. Dodatkowo zyskujemy komfort i nie musimy się martwić o ciągłą wymianę plastra. AntiScarin est wygodną alternatywą dla wszelkiego rodzaju maści i kremów, gdyż nie brudzi ubrań i nie trzeba czekać aż preparat się wchłonie. Po aplikacji na czystą skórę plaster jest bezproblemowy w codziennym użytkowaniu. W cieplejsze dni kiedy wystawiamy ciało na działanie promieni słonecznych, plaster pełni rolę ochronną, gdyż posiada filtr SPF 40, który skutecznie chroni miejsce po cięciu cesarskim przed słońcem oraz jest dyskretny, prawie niewidoczny, w kolorze cielistym. Dopasowuje się do ciała, będzie niewidoczny nawet pod obcisłymi ubraniami oraz nie haczy się o ubranie podczas noszenia.

Plaster szczególnie polecany jest osobom mającym skłonności do bliznowców, które mogą mieć problem z gojeniem się rany oraz z osiągnięciem ładnego wyglądu blizny po porodzie poprzez cesarskie cięcie. W grupie ryzyka są osoby posiadające predyspozycje genetyczne –  czyli skłonności do nieprawidłowego gojenia, blizn przerostowych i bliznowce mogą pojawić się nawet przy niewielkim uszkodzeniu skóry u takich osób. Do przyczyn powstawania bliznowców należy również wiek – gdyż, wraz z wiekiem zmniejsza się synteza kolagenu i elastyny w organizmie człowieka, różnego rodzaju choroby metaboliczne, tj. cukrzyca oraz choroby na podłożu autoimmunologicznym – do których należy choroba tarczycy Hashimoto. Aby dowiedzieć się więcej na temat przyczyn powstawania bliznowców po cesarskim cięciu oraz sposobie ich leczenia, przeczytaj w jednym z naszych poprzednich artykułów: https://antiscarin.pl/artykuly/bliznowiec-co-to-jest/

Komentowanie jest wyłączone.